سنایی، پشتوانه‌ قصیده‌های نو در ادب فارسی

حکیم سنایی‌ غزنوی، شاعر نامدار قرن ششم، به مدد بینش و حکمت شاعرانه خویش بیشترین بهره‌برداری را از تحولات سیاسی و اجتماعی قرن ششم به نفع فکر و اندیشه ایرانی برده است.
ستایی که از مقطع پیش از تحولات سیاسی و اجتماعی قصیده‌سرایی را با موضوعات درباری و مدحی آغاز کرده بود، ادامه این روند را جایز ندانست و توفیق یافت قصیده‌ی درباری و نخ نما شده را با رویکردی جدید و هنرمندانه در خدمت آرمان‌های متعالی خویش قرار دهد.

حذف تشبیب از قصیده و توجه به قافیه‌های تازه و دور از دسترس شاعران گذشته و پاسخ‌گویی هوشمندانه به شعرهای آنان، بخشی از کارکرد سنایی در قصیده‌سرایی‌های نو به شمار می‌رود.
دوازدهمین نشست از مجموعه درس‌گفتارهایی درباره‌ی سنایی به «سنایی، پشتوانه‌ی قصیده‌های نو در ادب فارسی» اختصاص دارد که در روز چهارشنبه ۲۰ دی ساعت ۱۶:۳۰ با سخنرانی دکتر عبدالرضا مدرس‌زاده در مرکز فرهنگی شهر کتاب واقع در خیابان شهید بهشتی، خیابان شهید احمد قصیر (بخارست)، نبش کوچه سوم برگزار می‌شود.

پاسخ دهید